Speciaal voor onze boerenzwaluw hebben wij deze zomer een riante zomer villa te huur met arco (alle ramen constant open). Het is de oude grainerie die door wind en regen grondig verbouwd is tot: "Een ideaal onderkomen voor grote families zwaluw en andere vogels die op zoek zijn naar vooral rust, ruimte en natuurlijk alle voedsel voorzieningen ruimschoots en in de directe omgeving aanwezig. Let op: Wees er snel bij want er geldt absoluut wie het eerst komt wie het eerst maalt! De gevraagde huurprijs is minstens 50 gram insecten per gezin per dag, meer verbruik mag zonder verdere gevolgen". Zo zou de advertentie kunnen luiden.

We hebben het over de boerenzwaluw die tamelijk trouw is aan zijn geboortegrond en elk jaar in de lente terug komt van zijn winterverblijf in Afrika en omgeving. We zijn altijd weer blij wanneer deze vriendelijke babbelkousen weer terug zijn. Je hoort ze de hele dag vrolijk tegen elkaar kwetteren alsof ze honderden verhalen tegen elkaar te vertellen hebben en waarschijnlijk doen ze dat ook. Bij ons vinden ze altijd wel een plekje in een van de vele schuren om hun nestje te bouwen en nu het dak van de grainerie het deels begeven heeft, is deze enorme ruimte vrij toegankelijk voor alles wat vliegt of anders door de lucht zweeft of eruit valt. We rekenen er vast op dat de zwaluwen er dit jaar dankbaar gebruik van zullen maken.

Het gebeurt regelmatig dat een zwaluw een ruimte binnenvliegt die eerst ook 'vrij' toegankelijk was maar nu niet meer en dan alleen maar omdat wij het zo nodig op moesten knappen en een andere bestemming geven. Ze zitten dan ergens op een richeltje verbaasd naar jou te kijken met een vragend gezicht van kan je de deur straks aub open laten dan kan ik er tenminste weer in. Het idee leeft dat ze niet alleen in de zelfde streek terug komen maar ook op dezelfde plek (mits beschikbaar natuurlijk). Voor hun zijn we dan ook blij dat deze gigantische ruimte nu voor hun beschikbaar is gekomen.

Vorig jaar maakten ze er ook al gebruik van maar dan iets minder omdat de toegang soms moeizaam was. Zo zat er een jong stel in wat ooit het atelier van Gabriëlle moet worden. Prachtig veel noorderlicht, ideaal om te schilderen. Het stel vond dat dus ook en nu zien we de ouders af en aan vliegen met verse hapjes voor de kinderen. Ervan uitgaande dat zij net zo traditioneel ingesteld zijn als wij, zal vaders tijdens het broeden de aanvoer verzorgen en moeders de tedere verzorging van de jongen voor haar rekening nemen, meer cliché kunnen we het niet maken zeg maar. Voor het raam en ook toegang loopt een elektriciteitskabel in de lucht en vader, wanneer hij zijn pakketje heeft afgeleverd, rust al balancerend op de draad nog altijd even uit en doet uitgebreid verslag aan moeder over zijn avonturen. Aan het eind hoor je een paar keer een lange prrrrrrrrrrt waarschijnlijk om te controleren of ze alles begrepen heeft. Het antwoord kunnen we nauwelijks horen (dubbele muren), maar het zal vast want prompt erna vliegt het mannetje weer weg voor een nieuwe ronde.

Later wanneer de jongen uitgevlogen zie je precies wie ouder en wie jong is. De jeugd is namelijk nog een beetje onhandig en moeten wat vaker uitrusten dan de ouders die het zware leven van de zwaluw gewend zijn. Balanceren op de draad als pa gaat hun duidelijk minder af. Pas tegen het eind van de zomer zijn ze net zo acrobatisch en snel als pa en ma. Toch vanaf het eerste begin zit het babbelen in het bloed. De jonkies naast elkaar op de draad twitteren heel wat af. Ook die prrrrrrt hoor je regelmatig terug. Jong geleerd is immers oud gedaan en een belangrijk deel van communicatie is verificatie. Niet zomaar aannemen dat de ander het gesnapt heeft maar gericht even controleren of dat ook zo is.

We kijken alvast uit naar hun komst en zijn er vast van overtuigd dat het een goed maar vooral gezellig seizoen wordt, zowel voor hun als voor ons.